Blog Wydrylowanego Niczym Wiśnia

W każdym jest jakiś pierwiastek dobra, który poprzez rozmowę możesz odnaleźć i wystawić na światło dzienne.

Pustka marzec 2, 2008

Zaszufladkowany do: Wiersze — Hazardius @ 1:05 am
Tags: , , , ,

Pusto.

Niezdarnie me ramiona
przez pustkę pełną powietrza
płyną, by wrócić do mnie.

Jak mi Ciebie brak.

Twego Ciała…

Nie!

Ciebie! Ciebie duchowej!
Tej, z którą dzielę
słowa, pomysły i troski.

Przytul mnie…

 

7 Responses to “Pustka”

  1. peczetka Says:

    ładny wiersz…
    podoba mi sie, krótki, ale tresciwy. brawo.

    oj, potrafia byc życzliwi.

  2. Martika Says:

    Niezdarnie me ramiona
    przez pustkę pełną powietrza
    płyną, by wrócić do mnie.

    to najladniejsze :)

  3. cutebellatrix Says:

    Ta wredna tęsknota. Chyba każdy, choć raz w życiu tęskni. Do ciała, do Duszy… I pół biedy, gdy i ciało i dusza są w tym samym miejscu, w tej samej osobie.

  4. suwmiarka Says:

    Taki wiersz.. Jakbyś najpierw pomyślał o ciele, a potem chciał przekrzyczeć, że nieprawda, bo o duszy.

  5. cutebellatrix Says:

    Niekoniecznie. Może po prostu najpierw się wydawało, że chce ciała, po czym stwierdza, że to nie o ciało chodzi, tylko o bliskość. O rozmowę, zrozumienie.

  6. No i nagrywam powoli utwór z tekstem tego wiersza. :P Powoli idzie, ale udostępnię go(jeśli mi się spodoba) na tym blogu. :P

  7. [...] 23, 2008 Powrót wiersza Pustka. Tym razem w wersji śpiewanej. Polecam to co nagrałem. Złe, nieudane, fatalne, ale i tak ktoś [...]


Leave a Reply