O Niej
kwiecień 8, 2008
Niczym jesienny liść kasztanu
opadający spokojnie wraz
z lekkim wiatrem
ostatnim tchnieniem lata.
Niczym hutniczy piec
emanując swym ciepłem
na wszystko wokół
w tym mnie.
Niczym sen
spokojna, beztroska i ciepła
byłaś przy mnie
podczas nocy wiosennej.
Błysk w Twym oku
gdy leżąc objęci
stykaliśmy swe wargi
wilgotne języki
nadal młode dłonie
myśląc o planach na przyszłość.
Wspólną
planowaną mimo niepewności
przyszłość.
Hazardius
kwiecień 9, 2008 at 3:47 pm
Śliczny.
Ale, Haziu, kurwa… Piec hutniczy?! [skojarzenie -> poeta w początkach socrealizmu. Już widzę tę kobietę z sierpem... albo na traktorze...]
kwiecień 9, 2008 at 5:02 pm
Jest!
Przynajmniej ktoś załapał nawiązanie do socrealizmu.
Serio!
kwiecień 9, 2008 at 5:35 pm
A dziękować, dziękować. Poznajcie mój geniusz, he he >
kwiecień 19, 2008 at 10:51 pm
Miało być “mokre dłonie”. xP
kwiecień 20, 2008 at 12:29 pm
Młode też dobrze - nawiązuje do ulotności i przemijania.